Vuurvaste Magnesia-stenen

Magnesiabakstenen zijn onderverdeeld in gebakken magnesiabakstenen en ongebakken magnesiabakstenen. Gebrande magnesiumoxidebakstenen zijn onderverdeeld in silicaatgebonden magnesiabakstenen, direct gebonden magnesiabakstenen en opnieuw gebonden magnesiumoxidebakstenen. Ongebakken magnesiumoxidebakstenen zijn onderverdeeld in chemisch gebonden magnesiumoxidebakstenen en asfaltgebonden magnesiumoxidebakstenen.

De grondstof van magnesiabakstenen is voornamelijk magnesiet en het basisbestanddeel is MgCO3. Na te zijn gecalcineerd bij hoge temperatuur en vervolgens te zijn vermalen tot een bepaalde deeltjesgrootte, wordt het gesinterde magnesiumoxide. Magnesia wordt meestal gebruikt als reparatiemateriaal voor ovens en als stampmateriaal. Magnesia met weinig onzuiverheden (ω (CaO)<2.5%, ω (SiO2) <3.5%) is used as a raw material for making magnesia bricks.

Magnesiabakstenen worden onderverdeeld in twee typen: gesinterde magnesiabakstenen en chemisch gebonden magnesiabakstenen, afhankelijk van hun verschillende productieprocessen. Gesinterde magnesiabriketten zijn gemaakt van dood{1}}gebakken magnesiumoxide met de juiste deeltjesgrootteverhouding, waarbij pekel (waterige MgCl2-oplossing) en zwavelzuurpulpafvalvloeistof als bindmiddel worden toegevoegd, onder druk worden gezet en worden gevormd, en worden gebakken bij een hoge temperatuur van 1550 ~ 1650 graden. Chemisch gebonden magnesiumoxidebakstenen ondergaan het bakproces niet. Voeg na het mengen van het gesinterde magnesiumoxide volgens de deeltjesgrootteverhouding een geschikte hoeveelheid mineralisator en bindmiddel toe, druk het aan en vorm het, en droog vervolgens het eindproduct. Chemisch gebonden magnesiabriketten hebben een lagere sterkte en prestaties dan gesinterde magnesiabriketten, maar ze zijn goedkoper, minder dan de helft van de prijs van gesinterde magnesiabriketten. Het wordt gebruikt in onderdelen met minder veeleisende prestatie-eisen, zoals verwarmingsovens en bodems van weekovens.

Magnesiabakstenen zijn alkalische vuurvaste materialen die een sterke weerstand hebben tegen alkalische slakken, maar niet bestand zijn tegen de erosie van zure slakken. Bij een hoge temperatuur van 1600 graden kunnen ze reageren wanneer ze in contact komen met silicabakstenen, kleistenen en zelfs bakstenen met een hoog aluminiumoxidegehalte. De vuurvastheid van magnesiabakstenen ligt boven de 2000 graden, maar het verzachtingspunt van de belasting is slechts 1500 ~ 1550 graden. Bovendien is het temperatuurinterval van verzachting tot 40% vervorming erg klein, slechts 30 ~ 50 graden. Ook de thermische stabiliteit van magnesiabakstenen is slecht, wat een belangrijke reden is voor de beschadiging van magnesiabakstenen.

In verwarmingsovens en weekovens worden magnesiumoxidestenen voornamelijk gebruikt om de onderste oppervlaktelaag van de oven en het onderste deel van de wand van de weekoven te plaveien. Het kan de erosie van ijzeroxideaanslag weerstaan.

De vuurvastheid van magnesiabakstenen kan meer dan 2000 graden bereiken, en de verzachtingstemperatuur van de belasting varieert sterk met het smeltpunt van de cementeerfase en de hoeveelheid vloeibare fase die bij hoge temperaturen wordt geproduceerd. Over het algemeen ligt de begintemperatuur voor het verzachten van de belasting van magnesiabakstenen tussen 1520 en 1600 graden, terwijl magnesiabakstenen met een hoge zuiverheidsgraad 1800 graden kunnen bereiken. De begintemperatuur voor het verzachten van de belasting van magnesiabriketten verschilt niet veel van de bezwijktemperatuur. De lineaire uitzettingssnelheid van magnesiumoxidebakstenen bij 20 ~ 1000 graden is over het algemeen 1,2% ~ 1,4% en is ongeveer lineair. Wanneer er bij hoge temperaturen een vloeibare fase in de baksteen ontstaat, ontstaat er plotselinge krimp. De thermische geleidbaarheid van magnesiabakstenen is hoog, na koolstofstenen en siliciumcarbidestenen onder de vuurvaste producten, en neemt af naarmate de temperatuur stijgt. De thermische schokbestendigheid van magnesiumoxidestenen is slecht. Het verbeteren van de zuiverheid van magnesiabakstenen kan de thermische schokbestendigheid op passende wijze verbeteren. Magnesiabakstenen zijn zeer slecht bestand tegen zure slakken. Bij gebruik mogen ze niet in direct contact komen met silicabakstenen. Om ze te scheiden worden over het algemeen neutrale stenen gebruikt. De geleidbaarheid van magnesiumoxidebakstenen bij normale temperaturen is erg laag, maar kan bij hoge temperaturen (zoals 1500 graden) niet worden genegeerd. Als het op de bodem van een elektrische oven wordt gebruikt, moet er op worden gelet.

Magnesia-grondstoffen worden vermalen tot korrelvormige materialen en poeders. Na het mengen in een bepaalde verhouding wordt een bindmiddel toegevoegd om de klei tot modder te kneden, en vervolgens worden de gebakken magnesiumoxidestenen tot gebakken magnesiumoxidestenen verwerkt door middel van processen zoals vormen, drogen en bakken. De baktemperatuur van gewone magnesiumoxidebakstenen is over het algemeen 1500~1650 graden, terwijl de baktemperatuur van magnesiabakstenen met hoge zuiverheid wel 1700~1900 graden is. Het productieproces van chemisch gebonden magnesiabriketten is in principe hetzelfde, behalve dat het wordt gecombineerd met chemische bindmiddelen zonder bakken op hoge- temperatuur, en alleen een passende warmtebehandeling bij lage- temperatuur vereist om onverbrande magnesiabriketten te maken.

Opmerking: Magnesiabakstenen hebben een slechte weerstand tegen hydratatie en worden gemakkelijk gehydrateerd als ze worden blootgesteld aan water, waardoor scheuren ontstaan ​​en hun sterkte afneemt. Let daarom tijdens opslag en transport op vocht, regen en sneeuw.